Iléne registreert een innerlijke beleving waar zij geen greep op heeft,  figuren en sferen die verwijzen naar een ongedefinieerde levensdimensie. Bij het eerste contact met het witte vlak ontstaan er ideeën en associaties op basis van willekeurige vormen, ongedwongen en vrij van de beperkingen die het ‘weten’ met zich meebrengt.

 

In haar vroege werk liet zij zich inspireren door kindertekeningen omdat ze getroffen werd door de ongereptheid waarmee het kind uiting geeft aan zijn ervaring van de werkelijkheid. Iléne probeerde zich die ongereptheid eigen te maken door terug te gaan naar de krabbelperiode waardoor zij zichzelf toestond om in haar werk het esthetische los te laten en weer vrijer werk te gaan maken.

De voorstellingen hoefden niet meer binnen het kader te passen en de anatomie van de figuren hoefde niet meer te kloppen. Dank zij de kindertekeningen kon zij weer onbevangen werken.
Iléne heeft een handschrift ontwikkeld die het werk een grafisch karakter geeft. Zij schildert en tekent het liefst op papier vanwege de gladde structuur. Haar werkwijze is gevarieerd: flarden verf worden neergezet, er wordt gepoetst, gekrast en gespat. Ze gaat door tot er een herkenbare vorm ontstaat.

Om extra spanning te creëren of een logische vervolgstap de doorbreken plakt zij stukjes rijstpapier of zijde op het papier of doek waardoor te structuur verandert en een bepaalde spanning in het tafereel ontstaat, terwijl de figuren naar hun definitieve vorm groeien.

De vrouw vervult een centrale rol in mijn werk. Iléne laat zich inspireren door haar eigen innerlijke wereld en de beelden die daarbij horen maar staat evenzeer open voor elementen uit de buitenwereld. Welke werkwijze zij ook hanteert, alles ontstaat impulsief. Ze laat zich van de ene transfiguratieve vorm leiden naar de andere.

Het expressieve kleurrijke werk draagt allerlei tegenstellingen in zich, het is uitbundig en ingetogen, open en gesloten, rationeel en emotioneel. De kleuren spelen niet de hoofdrol in haar werk, ze gebruikt alle kleuren van de regenboog maar geeft de voorkeur aan heldere en warme aardetinten die meer dan een ondersteunend element zijn in de compositie. Tijdens het werkproces ontspint zich een prachtig spel tussen toevallige kleur en vorm. De communicatie tussen haar en het onbekende. Eigenlijk de enige aanleiding voor haar om met schilderen bezig te zijn.
De communicatie tussen mij en het onbekende. Eigenlijk de enige aanleiding voor mij om met schilderen bezig te zijn.