1000 Lijnen – Teska Seligmann – Saeckenborgh Broedplaats & EXPO

Teska Seligmann

Jan van Galenlaan1, 1901 WD Castricum

06 28 17 48 39

Teska is schilder, plakker, lijnentrekker, tekenaar, vooral maker. Letterlijk vorm-gever aan wat er gebeurt, van binnen, van buiten; verteller van verhalen zonder woorden. Het fijne daarvan is dat iedereen zelf de woorden mag vinden die voor hem/haar/hen passen bij dit specifieke werk.

Wanneer kleine kinderen voor het eerst mensfiguren gaan tekenen zijn dat altijd “koppoters”. Dat wil zeggen een rondje met twee of meer stokjes als ledematen. Voor Teska hebben koppoters iets te maken met autonomie. In haar werk verschijnen ze soms opeens, maar altijd klein, bijna verstopt. Teska was nieuwsgierig wat er gebeurt als ze koppoters eens een hoofdrol gaat geven, daarom is zij een serie koppoters gaan maken.

Het “maken” is voor haar altijd experimenteren: wat gebeurt er als Teska deze kleuren, materialen, formaten, technieken gebruikt? Wanneer zij een serie over één onderwerp maakt, ontstaan er dan verschillende verhalen, of blijft het verhaal hetzelfde maar varieert de stemming? Wat vertellen de ontstane werken haar, en horen ze bij elkaar, gaan ze met elkaar in gesprek, of verdragen ze elkaar juist helemaal niet?

De serie “uit de wereld gevallen”, Teska wil het graag aan de toeschouwer laten om daar indien nodig een uitleg aan te geven.

About Teska Seligmann

Teska is a painter, paster, line artist, draftsman, and above all, a maker. She literally shapes what happens, inside and out; a storyteller of stories without words. The beauty of this is that everyone can find the words that suit them best for this specific work.

When young children first start drawing human figures, they are always "koppoters" (head-legs). This means a circle with two or more sticks for limbs. For Teska, koppoters (head-legs) have something to do with autonomy. In her work, they sometimes appear suddenly, but always small, almost hidden. Teska was curious about what would happen if she gave koppoters a starring role, so she started creating a series of koppoters.

For her, "making" is always about experimenting: what happens when Teska uses these colors, materials, sizes, and techniques? When she creates a series about a single subject, do different stories emerge, or does the story remain the same but the mood varies? What do the resulting works tell her? Do they belong together, do they engage in conversation, or are they completely incompatible?

Teska prefers to leave the series "Fallen from the World" up to the viewer to provide an explanation if necessary.