Martin Schenderling

Na de middelbare school is Martin in 1967 op Academie Artibus in Utrecht toegelaten en heeft in 1972 de vijfjarige opleiding Publiciteitsontwerpen/Grafische Vormgeving met succes afgerond. Daarna heeft hij een paar jaar in Friesland gewoond en bij het Makkumse aardewerkbedrijf Koninklijke Tichelaar als plateelschilder de kost verdiend.

Ondanks het mooie Fryslân wilde hij uiteindelijk meer actie en heeft hij daarom in 1976 besloten een haakse bocht te maken en naar Amsterdam te verhuizen. Sinds 2022 woont Martin in Almere haven.

Eind 1980 besloot Martin na wat ’rusteloze omzwervingen’ voor zichzelf te beginnen als freelance grafisch vormgever. Daarmee kan hij naast zijn AOW nog steeds min of meer in zijn levensonderhoud voorzien en houdt hij  voldoende tijd over om als beeldend kunstenaar actief te zijn met grafiek, schilderen, installaties/bouwsels, geluidscollages, schrijfsels en wat zich zoal verder nog meer aandient. De ideeën blijven zich tot nu toe hardnekkig opdringen waardoor er in ieder geval nog genoeg voor hem te doen blijft.Wel jammer toch, dat een etmaal maar 24 uur duurt en het leven maar éénmaal geleefd kan worden!

About Martin Schenderling

After finishing secondary school, Martin was admitted to the Artibus Academy in Utrecht in 1967 and successfully completed the five-year Publicity Design/Graphic Design program in 1972. He subsequently lived in Friesland for a few years, earning a living as a pottery painter at the Koninklijke Tichelaar earthenware company in Makkum.

Despite the beauty of Friesland, he eventually craved more action; in 1976, he decided to make a sharp turn in his life and move to Amsterdam. Martin has lived in Almere Haven since 2022.

In late 1980, following a period of "restless wanderings," Martin decided to strike out on his own as a freelance graphic designer. This allows him to more or less support himself alongside his state pension while leaving enough time to pursue his work as a visual artist—creating prints, paintings, installations and constructions, sound collages, and writings, as well as whatever else comes his way. Ideas continue to insistently present themselves, ensuring there is still plenty for him to do. It is a pity, though, that a day lasts only 24 hours and that life can be lived only once!